Rzeźby, reliefy i snycerka sakralna na wymiar. Ręczna robota od projektu po gotowe dzieło.
Każdy kloc ma swoje słoje, swój kierunek włókien, swoją historię. Rzeźbiarz go nie kontroluje — słucha go. Tnie się wzdłuż włókna, nie pod włos; gdzie drewno pracuje, tam rzeźba jest prowadzona tak, aby ewentualne pęknięcie wpadło w cień. Pracujemy z lipą, dębem, orzechem i klonem — każde drewno wymaga innej ręki. Od obróbki zgrubnej piłą łańcuchową i dużym dłutem po wykańczanie nożem i woskowanie. Żadne dwa egzemplarze nie są takie same.
Wybierz, przeglądaj na boki. Każde dzieło jest jedyne w swoim rodzaju.





Ciągnijcie — po lewej kłoda, po prawej gotowa rzeźba. Rzeźbiarz tylko usunął to, co było zbędne.


Wybór kłody według włókien i zamysłu — lipa na figurę, dąb na zewnątrz, orzech na delikatną rzeźbę.
Piła łańcuchowa i duże dłuto żłobak usuwają największą objętość. Dzieło rozbija się na podstawowe płaszczyzny.
Stopniowe zaokrąglanie, budowanie objętości i proporcji według rysunku. Mniejsze dłuta, pewniejsza ręka.
Dłuto V i nóż rysują włosy, draperię, ornament. Faseta — ślad dłuta — często pozostaje.
Bejca podkreśla rysunek, olej pogłębia kolor, wosk daje matową jedwabistą powłokę. Przy dziełach sakralnych złocenie.
Najsilniejsza czeska tradycja rzeźbiarska utrzymuje się w Podkrkonoší i Górach Orlickich — przy szopkach, które dziedziczono w rodzinach z pokolenia na pokolenie. Szopka z Třebechovic, całkowicie drewniane mechaniczne dzieło trzech rzeźbiarzy z przełomu XIX i XX wieku, jest dziś narodowym zabytkiem kultury. Do tej pokory i rzetelności się przyznajemy.
Masz kłodę, temat lub starą rzeźbę, która zasługuje na drugie życie? Napisz.